26 september 2009

Verhuizing

Beste lezer,

dit blog heeft van maart 2008 tot april 2009 gelopen. Aanvankelijk lag mijn focus op het onderdeel van de zorgsector waar de marktwerking ver doorgevoerd is; de thuiszorg. Op dit moment echter ben ik met dusdanige initiatieven bezig buiten het kader van de thuiszorg, dat dit blog onderwerp de lading niet meer dekt.
Mocht u meer willen lezen over mijn activiteiten als ondernemer dan verwijs ik u naar mijn eigen blog; www.lextabak.nl
Ik dank iedereen voor de aandacht die dit blog gehad heeft en nog steeds dagelijks krijgt.
Met vriendelijke groet,
Lex Tabak

24 april 2009

Een persoonlijk relaas, deel 14

De serie verhalen van een persoonlijk relaas gaan over het verloop van de terminale ziekte ALS en alles waar je dan als zorgvrager mee geconfronteerd wordt. Vandaag deel 14.

Afgelopen vrijdag gingen we met Johan naar het mca voor een scan en een masker. Hij zou namelijk bestraald worden in verband met abnormale speekselvloed. De maandag erop de eerste 2 bestralingen en op de dinsdag hetzelfde. Johan kon er erg goed mee omgaan en ook de huisarts was onder de indruk. Om 17.30 de dag erna begon ons feest echter. Johan werd ontzettend misselijk en beroerd, dat wil je niet weten. Primperan supp (tegen de misselijkheid) hielp niet, dus huisartsenpost werd gebeld maar die namen niet op. Naar de ehbo van het ziekenhuis dan maar. Dat was echter niet volgens het protocol en we kregen de kleurcode geel; langere wachttijd. Die wachttijd werd 1 uur dus. Johan werd steeds beroerder en ik ging ondertussen op jacht naar een rolstoel. De verpleegkundige kwam kijken en we mochten gelijk een behandel kamer in. We hebben daar gezeten tot 22.45 ‘s avonds. Een beetje bloed afgenomen en een unrinetest. Johan mocht na overleg met de neuroloog naar een bed op zaal met vier mensen. Ik zei nog nog tijdens het snelle intakegesprek (er was tijdsgebrek ivm de overdracht) wat je nu doet is geen goed plan. Johan op zaal met 4 andere mensen plaatsen.Hij maakt herrie en dan is het zaaltje te klein. Mevrouw wij weten wel wat we doen hoor.

Prima, dan zoek je het lekker uit op je gemak dacht ik en ik stemde in met de woorden je bent gewaarschuwd. De volgende dag lag Johan op een 1 pers kamer want hij "was zo onrustig en angstig"

Hij ging twee dagen aan het infuus met primperan en een zout/suiker oplossing. Om de bijwerkingen van de bestraling te dempen dus. Nu was de planning dat hij op de woensdag weer bestraald moest worden en aangezien we geen spullen mee hadden genomen was ik er vrij vroeg. Op het aanrecht van keukenblok stond een beker met eten en een spuit klaar. De persoonlijk begeleidster kwam binnen met de opmerking; Johan wil niet eten. Ik kijk naar de spuit en zeg nee allicht niet want het is het verkeerde aansluitpunt. Ik neem wel van huis mee hoor. Ik kon weer naar huis voor Johan zijn eten.

Hij had alles in eigen beheer, waaronder ook de medicijnen.Komt er een co arts en die zegt; Johan heeft maar een pil he mevrouw? 1 pil ? Ik heb hier de viskoffer met zijn medicijnen en de beste man trok er gelijk een stoel bij van verbazing.Het was toch iets meer dan 1 pil. Waarom weet het ziekhuis zoiets niet?

23 april 2009

Het is wachten op branche organisatie 2.0

Een leuk stuk in Zorgvisie enige tijd geleden over de rol die branche organisaties in de zorg nu hebben en de rol die ze zouden kunnen bekleden.

De brancheorganisaties van verschillende disciplines in de zorg werken onvoldoende samen. Door de angst voor ledenverlies werken zij vooral binnen de veilige muren van hun eigen domein. Zij stellen zich defensief op en werken vanuit de traditionele rol als unieke gesprekspartner van de overheid. Hierdoor komen nieuwe initiatieven en innovaties onvoldoende van de grond.

De marktontwikkelingen in de zorg leiden tot verschuivingen van de branchedomeinen en hebben geleid tot veel samenwerkingsverbanden op organisatieniveau. Ouderen- en jongerenzorg werken bijvoorbeeld samen met woningcorporaties. Brancheorganisaties in de zorg zijn slechts actief op hun eigen terrein. Kleine organisaties zijn bang om door grotere te worden overgenomen. Samenwerkingsverbanden bestaan vrijwel niet. Het risico is echter dat brancheorganisaties in hun eentje onvoldoende in staat zijn om de diverse belangen van de aangesloten leden te behartigen. En dat deze leden dan vertrekken om zelf hun zaken succesvol te regelen. De angst voor ledenverlies wordt zo door de defensieve houding werkelijkheid.

Brancheorganisaties moeten daarom weg van hun traditionele rol en openstaan voor ontwikkelingen in de omgeving. Dit betekent meer ondernemerschap tonen en actief de omgeving in de gaten houden. Welke verfrissende ideeën hebben andere brancheverenigingen (in de zorg of daarbuiten) en wat kan van deze ervaringen worden geleerd? Men hoeft echt niet alles zelf uit te vinden.

Brancheverenigingen moeten opnieuw positie kiezen. Daarvoor is het nodig de leden te segmenteren op basis van product/marktcombinaties en, voor de belangenbehartiging niet onbelangrijk, de inhoud van hun boodschappen. Daarmee wordt de focus van de organisatie en ook de potentiële meerwaarde helder voor de eigen leden. De leden en externe stakeholders moeten nadrukkelijk worden betrokken in het proces van vernieuwing. GGZ-Nederland bijvoorbeeld is vorig jaar op deze manier bewust de positioneringslag aangegaan.

De ‘nieuwe’ brancheorganisatie moet samenwerkingsverbanden aangaan met partners die aansluiten bij haar brancheactiviteiten en deze versterken. Dat kunnen andere zorgkoepels zijn, maar ook partijen als woningcorporaties in het kader van ouderenzorg of partijen op het gebied van bouw, installatie, ict en medische technologie. Een dergelijke brancheoverstijgende samenwerking leidt tot nieuwe, innovatieve zorgprocessen. Dat is goed voor de leden. Het laat tevens zien dat de zorgsector geen geïsoleerde en kostenverslindende ‘mammoettanker’ is. Het laat zien dat de zorg een sector die maatschappelijk geïntegreerde en klantvriendelijke oplossingen biedt. Dat is weer goed voor het imago van de sector.

Bij de noodzakelijke heroriëntatie moet ook de bestuurlijke organisatie en het verenigingsbureau door de mangel. Niet zelden zijn zij door de jaren heen behoorlijk ‘opgepompt’ en een bastion geworden met een eigen folklore. Dat in stand houden lijkt eerder het doel dan bijdragen aan het succes van de leden. Klant-, markt- en resultaatgerichtheid waren eerder niet zo belangrijk als in de huidige tijd van marktwerking. Kennis, kunde en vaardigheden op deze terreinen zijn nu onontbeerlijk. Leiderschap is nodig. Niet alleen om de boel bij elkaar te houden, maar vooral om de omslag te maken van een maatschappelijke organisatie naar een herkenbare ondernemersorganisatie met maatschappelijke verankering. Het adagium ‘regeren is vooruitzien’ is van de vorige eeuw. Nu gaat het om ‘vooruitzien is regeren’. Wie durft?

Roelf van Run, Verenigingsmanager Wissenraet van Spaendonck (www.wispa.nl)

Ik ben zelf verzeild geraakt in een beginnende samenwerking met een branche organisatie, in verband met ZZP-er in de zorg. Ik ben binnen mijn netwerk weleens gewaarschuwd voor de niet overstijgende houding die branche organisaties in de zorg aannemen en dit artikel bevestigd die waarschuwing. Aan de andere kant zijn mijn praktijkervaringen juist het tegenovergestelde op dit moment. Een frisse, open houding, waar er enthousiast wordt nagedacht over wijzes van samenwerking. De vraag is natuurlijk of die samenwerking op een gegeven moment gedefinieerd gaat worden en officieel wordt, maar tot op heden ervaar ik het bovenstaande niet op die wijze. Toch is het jammer dat de organisaties onderling niet meer de handen ineenslaan. Ik geloof namelijk dat dat gedeelte van het stuk wel klopt. Zou het bezit van leden dominant zijn aan de belangen die er vertegenwoordigd worden? Ik kan me het niet voorstellen, al zie ik inderdaad geen overkoepelende pogingen om door organisaties samen belangen te gaan verdedigen. Laat ik dan maar uitgaan van mijn eigen ervaringen en zelf inzetten op samenwerking. Ik ben benieuwd.

Lex

Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

22 april 2009

Een slechte ervaring 2

Enige tijd geleden vertelde ik over de slechte ervaring die ik had bij het naderende levenseinde van een oma. Helaas heb ik in die categorie wederom een ontstellende situatie doorgemaakt. De vriend van een oma van mij is inmiddels overleden. Hij maakte vorige week een klein herseninfarct door op 85 jarige leeftijd. Onder de douchte merkte hij licht functieverlies in zijn arm en daarnaast had hij moeite om zichzelf goed aan te kleden. Hij had al eerder zoiets doorgemaakt en belde in eerste instantie mijn oma. Ze wonen namelijk niet samen. Die belde op haar beurt onmiddellijk de ambulance en die kwam hem halen. Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen werd hij onder de CT scan gelegd, waar op de foto niets werd vastgesteld. Daardoor ligt de diagnose automatisch op een infarct (een bloedpropje in de hersenen). Bij een beroerte is het namelijk mogelijk dat je of een infarct ontwikkelt door een bloedpropje, of een bloeding doormaakt. Het een wordt veroorzaakt door 'te dik' bloed en het andere door 'te dun' bloed. Een infarct zie je niet op de foto en het alternatief, een bloeding, wel.
Aangezien mijn stiefopa een infarct had (op de foto was niets te zien) en daarnaast exact aan wist te geven wanneer de klachten waren ontstaan, kwam hij onmiddellijk in aanmerking voor Trombolyse. Bij de behandeling van Trombolyse geef je via een infuus een enorme hoeveelheid anti-stolling, die ervoor moet zorgen dat het bloedpropje oplost en de zuurstof toevoer in het aangedane deel van de hersenen weer toeneemt. Trombolyse is een paardemiddel. Het heeft tot doel ernstige schade te voorkomen door binnen een aantal uren na het ontstaan van de klachten, het bloed zo dun te maken dat de trombus, het propje, weer oplost. Ik heb wonderen zien gebeuren door Trombolyse. Mensen met halfzijdige verlammingen en een afasie (spraakgebrek) die binnen een knip van de vingers alle functies weer terug hadden. Als Trombolyse werkt is het geniaal.
Je ontstolt echter wel het complete lichaam en dat brengt forse risico's met zich mee. Spontane bloedingen kunnen bijvoorbeeld ontstaan in vitale organen in het lichaam, zoals de lever. Over het algemeen ligt het risico op complicaties op zo'n 15%. Probleem in ons geval; dat werd mijn oma of mijn stiefopa voor de behandeling met Trombolyse nooit verteld. Sterker nog, ze kregen helemaal geen uitleg over de risico's en aard van de behandeling. De oplettende lezer raadt het al; de behandeling ging finaal fout.
Tijdens het inbrengen van de Trombolyse kreeg mijn stiefopa, die tot op dat moment rustig rondliep, praatte en hele lichte uitval had, opeens een enorme hoofdpijn. Deze klachten had hij die dag nog niet eerder gehad. De verpleegkundigen schakelden de arts in, die de -achteraf- vreemde beslissing nam om nog meer Trombolyse te geven. De arts deed dit overigens over de telefoon, zonder de patiënt te zien. De verpleegkundige, die aangaf bij de arts dat ze twijfelde of dat de juiste handelswijze was, gaf hier gedeeltelijk gehoor aan en gaf nagenoeg de gehele dosering. In een later stadium werd er opnieuw een CT scan gedaan en de schade bij mij stiefopa -die inmiddels niet meer aanspreekbaar was en in coma was geraakt- was compleet. Een volledige bloeding in beide hersenhelften. De Trombolyse had zijn werk veel te sterk gedaan en het relatief kleine infarct tot dat moment, was uitgegroeid tot een fatale hersenbloeding. Het ademhalingscentrum was dusdanig aangetast dat beademing noodzakelijk was, opa was niet meer aanspreekbaar en reageerde nagenoeg nergens meer op. Binnen 36 uur nadat hij het ziekenhuis in was komen lopen, overleed hij aan de gevolgen van de bloeding.
De keuze van Trombolyse was de juiste. Bij een infarct kies je voor Tromolyse als er een zuivere starttijd aan de klachten te koppelen is. Bij ernstige hersenschade zonder Trombolyse denk je achteraf; had ik het maar gedaan, bij een bloeding zoals nu het geval is denk je achteraf; was dit niet gewoon overgewaaid zonder behandeling? Tja. Feit is wel dat met name de informatievoorziening ernstig te kort geschoten is. Terwijl mijn oma bijvoorbeeld van plan was om naar huis te gaan om wat spullen voor opa te verzamelen ("want hij zal wel een paar dagen moeten blijven"), moet de verpleegkundige dan toch echt vertellen dat opa waarschijnlijk op zeer korte termijn zal overlijden. De ernst van de behandeling en de risico's zijn op geen enkele wijze overgebracht. Daarnaast is het laakbaar dat de arts zonder bezoek, op afstand de behandeling met Trombolyse doorzet terwijl er forse pijnklachten ontstaan in het hoofd die er voorheen niet waren. Ik heb veel tijd op Neurologie doorgebracht en in dit soort gevallen stop je de behandeling en race je naar de CT scan om te zien wat er aan de hand is. Ook dat is hier niet gebeurd.
Informatie. Alles staat of valt ermee. In dit geval was de uitkomst van de behandeling wellicht ongewijzigd geweest, maar het pad naar dit dramatische verloop een stuk draagzamer. Zelfbeschikking, informatievoorziening, acuut handelen; het is in dit geval de patiënt mijns inziens allemaal ontzegd.
Ik was helaas niet thuis ten tijde van dit gebeuren en heb het gesprek dat met de arts plaatsgevonden heeft dan ook niet meegemaakt. Naar ik begrijp is de enige dochter van mijn stiefopa niet tevreden over de afhandeling en overweegt zij een klacht in te dienen. Terecht denk ik, ook al zal het weinig uithalen.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

21 april 2009

De crisis en de zorg

De crisis en de zorgsector. In deze tijden, waar woorden als 'kredietcrisis' en 'recessie' net zo ingeburgerd blijken te zijn als boerenkool met worst, vroeg ik me af in hoeverre de zorg sprongen zou moeten gaan maken in verband met de noodzaak tot 'bezuinigingen'. In hoeverre krijgt minister Klink het vuur aan de schenen gelegd ten aanzien van zijn financiële middelen? Na wat zoekwerk blijkt het allemaal wel mee te vallen en blijkt marktwerking de pleister op de wonde. In een column van Zorgvisie las ik dat Klink behendig gebruik maakt van de marktwerking. Uiteindelijk moet marktwerking natuurlijk vooral besparingen opleveren binnen de sector en wat is er nu beter in tijden van crisis om even wat beslissingen naar voren te schuiven, zodat die besparingen geschaard kunnen worden onder de kop 'bezuinigingen'? Je planning verandert niet, de doelstellingen veranderen niet, alleen het tijdspad en het label verandert.
Zo'n 2,5 miljard euro weet Klink aan bezuinigingen te formuleren. De helft daarvan wordt bereikt door het naar beneden bijstellen van de zorgtoeslag. Een minder grote jaarlijkse compensatie voor Jan modaal betekent een forse besparing. Daarnaast -en nu komt ie- maakt Klinkt slim gebruik van marktwerking. Zoals we weten zijn de Diagnose Behandel Combinaties in de zorg bedoelt om de prijzen wat naar beneden te krijgen in de ziekenhuizen. Het aantal behandelingen wat echter onder die DBC structuur viel was op een bepaalde manier begrensd. Klink voert de snelheid van het vrijgeven van die rem wat op en voila; snellere marktwerking binnen ziekenhuizen levert snellere besparingen op omdat de prijzen steeds meer naar beneden zullen gaan. Of althans, dat is de bedoeling. Die snellere besparingen kunnen opgevoerd worden als zijnde 'bezuinigingen' en Klink ontspringt de dans van verdere bezuinigingen. Daarnaast is ook de weg vrij voor winstuitkering en dat zorgt ervoor dat zogenaamd 'durfkapitaal' nu echt zijn intrede kan doen in de ziekenhuiswereld. Kortom, los met de rem van marktwerking, ingegeven door de crisis.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

20 april 2009

Initiatief; Zorgwelzijnplein

Vooral in de regio Haaglanden schijnt het bar en boos te zijn met tekorten in de zorg. Tientallen zorginstellingen hebben de handen ineen geslagen om gezamenlijk ten strijde te trekken tegen de openstaande vacatures. Het is een poging het imago van de zorg en de instelling te verbeteren aldus de site zelf, door vacatures samen te ballen, opleidingsmogelijkheden te opperen en iets te vertellen over de instellingen zelf. Met name bedoeld voor mensen die vanuit een andere arbeidssituatie, arbeidsongeschiktheid, herintreding of werkeloosheid trachten weer aan het werk te gaan.
Het is een redelijke knappe internetsite geworden met een vrij gebruikersvriendelijke interface. Het is goed bedacht om eens een aantal zaken samen te brengen binnen 1 pagina en ik vermoed dat dit dan ook weleens redelijk zou kunnen werken. Stel dat iemand woont in deze regio en bereid is iets te gaan doen met de zorg, dan ben je wel bij het juiste adres vind ik. Toch had het ten aanzien van de opleidingen iets uitgebreider gemogen. Wie namelijk zoekt binnen de mogelijkheden van scholing krijgt het inhoudelijk niet op een presenteerblaadje. Het was goed geweest als de inhoud van opleidingen en de bijbehorende profielen opgenomen waren op de site. Met algemene vermeldingen kom je er namelijk niet. Daarnaast zul je toch ook echt inzage moeten geven in welke verdiensten er gepaard gaan met de zorg. Zeker als je van plan bent mensen een alternatieve carrière te bieden in deze sector, zullen zij moeten weten of ze de rekeningen ermee kunnen bepalen. Veel algemeenheden zoals 'beloning volgens CAO' kom ik tegen, maar echt specifiek wordt het niet. De voorwaarden waaronder gewerkt wordt heeft dus ook in dit geval niet de prioriteit die het nodig heeft vind ik en dat is jammer. Mensen trekken puur en alleen omdat de zorg een prachtige sector is, werkte in de jaren 80 misschien wel, maar nu niet meer. Er mag dus wat meer transparantie geboden worden over wat de werkgever gaat doen om het jou als zorgverlener naar de zin te maken. Kortom; leuk bedacht maar voor verbetering vatbaar wat mij betreft.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

17 april 2009

Zorgmanager van het jaar

Zorgvisie, het toch wel gerespecteerde zorgmedium van Elsevier overhandigt ieder jaar de zorgmanager van het jaar trofee uit. Dit jaar viel de keuze op bestuurder Lohman, voorzitter Raad van Bestuur van het Universitair Medisch Centrum in Nijmegen.
Wat zijn de criteria? Volgens het jury rapport het volgende; Is er sprake van een zichtbaar inhoudelijk en relatief duurzaam resultaat in de organisatie waaraan de manager aantoonbaar heeft bijgedragen? En is bij het neerzetten van dit resultaat gelet op innovatie en klanttevredenheid? Heeft de manager zijn stempel weten te drukken?
Jos Blok was genomineerd met zijn organisatie Buurtzorg en naast Lohman was ook Anita Wydoodt, directeur van Orbis Medisch, een instelling voor geestelijke gezondheidszorg, genomineerd. Waarom is het Lohman geworden? Hij bleek 'de manager die er op een energieke manier in slaagt om grote groepen mensen in een organisatie te overtuigen en in beweging te krijgen. De manager die in staat is om complexe veranderingsprocessen in goede banen te leiden en de manager die een lange staat van dienst heeft opgebouwd in de gezondheidszorg door klanten voorop te stellen.'
Tot op dit punt snap ik het allemaal nog. Het begrip vervaagt echter met deze foto. Op de achtergrond prijkt een slide op een beamerscherm; 'Leiderschap in tijden van crisis'. Wat mij betreft alleszeggend. De criteria waren niet duurzame resultaten, innovatieve krachten, goede bijdrages en overtuiging. Het enige criterium was wie van de drie de organisatie uit het modewoord crisis wist te slepen. Wie wist van een sterk negatief scenario een positief scenario te maken? Zorgvisie vat de activiteiten van Lohman samen en zegt; goed leiderschap bij crisis. De boodschap voor volgend jaar is wat mij betreft duidelijk; stap als bestuurder in een ongezonde organisatie, liefst verkerende in crisis, doe daar waar je voor aangenomen bent en je presteert boven verwachting. Laat echter dan de woorden 'duurzaam', 'innovatie' en 'klanttevredenheid' achterwege. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een organisatie in crisis daar aan toekomt.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

16 april 2009

Een persoonlijk relaas, deel 13

Deze serie artikel is hier overzichtelijk in te zien.
Het is een poosje stil geweest omdat Johan en ik het nogal druk hebben gehad de afgelopen tijd. Zo hebben we de woonkamer van de villa opnieuw ingericht. De staopstoel is voor Johan een uitkomst al mist hij net als ik het hangen op de bank. De rolstoel is ook in bestelling met een beetje geluk hebben we hem snel in huis. We hebben zelfs een invalidekaart gekregen deze week en zijn hier erg blij mee omdat we dan rustig de rolstoel in de auto kunnen tillen.
Moet ik wel alles eerst uit elkaar halen anders gaat het niet. Oefenen dus, op het uit elkaar halen van de stoel.
Dat moet wel want ik ken Johan iets tegoed en als het telang duurt is hij instaat om het zelf te doen ondanks zijn krachtverlies in de armen. Al met al zijn dit de goede berichten helaas zijn er ook iets minder leuke berichten.
Zo heb ik de hoorzitting bij de gemeente over de woonunit moeten verzetten. Deze vind altijd plaats op een dag dat ik mijn dienst moet draaien en kan dan moeilijk weglopen. De revalidatie was hier niet erg blij mee en ik kreeg dat dan ook duidelijk te horen. Op mijn antwoord dat ik het wel moest doen om weer een dienst minder te werken bij mijn klant grote gevolgen kan hebben. Het kan bijvoorbeeld dat de klant het vertrouwen in mij op zegt en dan zegt dat ik kan gaan. Ik ben namelijk zelfstandige. Toen was de wedervraag; "Silvia, voor dit soort situaties heb je toch een verzekering voor genomen?" Nou niet dus zoiets is niet op tebrengen voor een starter zoals ik.
Wel kregen wij de raad om lid te worden van VSN en dat hebben we dus gelijk gedaan.De hoorzitting vind nu op 28 april plaats en het revalidatieteam gaat met mij mee voor ondersteuning. Ze weten niet echt hoe ik reageer daar en geloof mij ik weet heel goed hoe ik reageer daar. Ik heb een grote mond en een heel klein hartje dus weet ik ook wat ik doe. Ik barst in huilen uit en dat is het dan wel. Inmiddels ben ik aan het einde van mijn Latijn.
We wachten wat de hoorzitting aangaat maar af opwat komen gaat. Wel hebben wij deze week weer een woning aangeboden gekregen van de gemeente.Deze wordt op dit moment gerenoveert en zodra het klaar is mogen we kijken. Heb de bewuste mevrouw opgebeld en haar verteld dat het heel lief is dat ze aan Johan en mij denkt maar dat we toch op de hoorzitting willen wachten. Immers de toekomst is zo onzeker als maar kan op dit moment. Er is door de gemeente weer een aantekening gemaakt in ons dossier.
Op 1 april werd er een beschermingsmasker gemaakt voor Johan zijn gezicht zodat er op korte termijn met bestralen van de speekselklieren gestart kan worden. De bovenste en onderste klieren worden hierdoor plat gelegt en zal de speekselvloed behoorlijk afnemen. Wij zijn al flink aan het aftellen nog 37 keukenrollen tegaan voor het zover is.
Vandaag bericht gekregen van het CTB (Centra voor Thuisbeademing) in Groningen. Ee mogen langs komen in april voor een gesprek en er zat ook een voorlichtingsbrief bij wat als een bom hier binnen viel. Zelf had ik al het een en ander al op het web uitgezocht en gelezen en ook aan Johan verteld maar ja nu wordt het echt en dat hakt er in.
Heb hem beloofd dat wat er ook gebeurt ik er alles aan zal doen om hem uit het verpleeghuis te houden maar echt ik ben behoorlijk bang voor wat er nu aan te komen zit. Een langdurig traject met thuisbeademing is het voorland zo lijkt het.
Johan is en blijft een kanjer zonder kijf die volop zijn grenzen blijft verleggen, ondanks dat de ALS hem steeds weer inhaalt. Hierdoor geeft hij mij ook steeds weer moed om door te gaan met deze ongelijke strijd. Op dit moment ben ik dan ook behoorlijk moe. Niet van het zorgen hoor, want dat is appeltje eitje in vergelijking met het logistiek regelen wat iedere keer weer gedaan moet worden. Of het steeds weer uitleggen dat Johan niet aan de telefoon kan komen ivm de spraakstoornis die nu helemaal compleet is.
Het fijne van alles is dat we nog steeds een team zijn die als een blok overeind staan in deze storm.
Foto van Johan, ongeveer een jaar geleden, geplaatst met toestemming van familie.

15 april 2009

50% bezuinigen op de zorgsector? Het kan.

De kosten van de gezondheidszorg kunnen maar liefst met 50% dalen. Dat betekent een besparing van € 30 miljard euro. En dat allemaal door een document van 12 pagina's groot. Kan het nog mooier?
In een door AVMV gelanceerd Delta Plan voor de zorg wordt het hele vraagstuk van de zorgsector integraal bekeken.
Wat gaat er fout volgens het AVMV? Onder invloed van de farmaceutische industrie zouden we niet de beste typen medicatie gebruiken voor onze kwaaltjes. We besteden veel te weinig aandacht aan voeding en de ziektebeelden die daaruit voortkomen en de relatie tussen gezondheid en levensstijl krijgt op scholen te weinig aandacht. We zitten dus samengevat te weinig op het vlak van preventie en teveel op het vlak van behandelen als de schade reeds ontstaan is.
Wat zijn de oplossingen? Minder bureaucratie, meer voorlichting omtrent gezondheid op scholen en meer aandacht voor voeding op medische opleidingen. Een betere prioriteitenstelling ten aanzien van welke behandeling nu werkelijk het beste is voor de patiënt, BTW nultarief voor de hele zorgsector en de verzekeraars moeten hun bureaucratie beperken. Voeding moet een product worden dat bij kan dragen aan je gezondheid en er moet een reclameverbod komen op ongezonde producten. De hoeveelheid fijnstof moet beperkt worden en ook het binnenklimaat van gebouwen en woningen moet beter. En de laatste twee stellingen; binnen het basispakket moet er meer ruimte komen voor niet reguliere geneeswijzen, zolang deze aantoonbaar even goed werken als reguliere methoden en last but not least; er moet een parlementaire enquête komen over het 'falen van de gezondheidszorg'.
Wat ook nog even het vermelden waard is van dit stuk is het idee van een gezondheidshypotheek. Een spaarvorm waarbij je zorg draagt voor je naderende stijgende zorgkosten als je eenmaal op leeftijd bent.
Wie is de Algemene Vereniging van Medisch Verzekerden? Een club van zorgconsumenten die vindt dat het anders moet. Althans, dat distilleer ik met moeite uit hun site. Ik krijg met name associaties met alternatieve, holistische geneeswijzen als ik dit zo lees.
Laat ik vooropstellen dat ik het eens ben met hen dat het Finse model een aantal zeer krachtige resultaten bereikt heeft. Dat staat buiten kijf. Om dat echter als zuivere bewijsvoering te gebruiken dat het complete Nederlandse zorgsysteem aan een totale revisie toe is, vind ik een stap te ver. Waar ik het wel mee eens ben is dat de mate van voorlichting en aandacht voor voeding veel verder kan. Maar zijn we daar niet allemaal al een stukje bij beetje mee bezig? Zijn het 'kies bewust' logo en de vet-tax niet van die overwegingen die daarover gaan? Worden kinderen niet meer en meer geattendeerd op de effecten van gezonde voeding? Het zijn verschuivingen die tijd nodig hebben.
Belangrijker in dit hele epos, dat sterk stoelt op preventie en dus ook op gezonde voeding; zijn we er al over uit wat gezonde voeding is? Ik namelijk niet. Als ik mijzelf laaf aan sushi van de week en ik spreek daarover met een vriendin die voedingsleer doet aan een of andere hoogdravende universiteit, dan wordt mijn beargumentatie dat sushi gezonde vetten bevat teniet gedaan door het feit dat rijst 'suiker' is en op die wijze alleen maar slecht is. Zo ken ik er nog wel een paar. Volgens mij is het alleenrecht op een visie van wat gezond is en wat niet, niet op te eisen op dit moment. De meeste punten uit dit plan worden daarnaast op dit moment in meer of mindere mate al vorm gegeven. Dan rest dus alleen nog de vraag; als we met elkaar al die plannen die we nu hebben blijven bedenken en vorm blijven geven, hoeveel levert dat dan op? Nou, zegt het AVMV, dat levert een 50% besparing op. Laten we daar dan voor gaan door te doen wat we nu doen.

14 april 2009

Besparingen WMO aangewend voor begeleiding

Gemeenten krijgen extra geld voor mensen die door bezuinigingen op de AWBZ-hulp bij de gemeentelijke zorgverlening moeten aankloppen. Staatssecretaris Jet Bussemaker VWS heeft met de gemeenten afgesproken dat ze daar bijna € 130 miljoen voor krijgen, zei ze op 1 april 2009 in de Tweede Kamer.

De staatssecretaris wil dat alleen mensen die echt niet zonder kunnen, nog in aanmerking komen voor begeleiding die wordt betaald uit de volksverzekering AWBZ. Een deel van de AWBZ-klanten die hun zorg in rook zien opgaan, kan bij de gemeente terecht voor huishoudelijke hulp. Om de gemeenten daar niet de dupe van te laten worden, krijgen ze er geld bij.

De Kamer besprak met Bussemaker een wetswijziging die dit moet indammen. Veel mensen die thuiszorg nodig hebben, zitten niet te wachten op de alfahulpen omdat ze dan formeel werkgever worden. Dit betekent wel dat de gemeenten straks meer geld kwijt zullen zijn aan de huishoudelijke hulp. De Kamer bleek zich daar zorgen over te maken, waarop de staatssecretaris kon melden dat ze daar met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) net afspraken over had gemaakt.

Verdere afspraken

Naast de € 130 miljoen krijgen gemeenten een bedrag van € 127 miljoen voor het opvangen van de gevolgen van de AWBZ-pakketmaatregel en de grote financiële verschillen tussen gemeenten. In 2009 krijgen gemeenten een incidentele bijdrage van € 29 miljoen voor de eerste gevolgen van de AWBZ-pakketmaatregel.

De middelen zijn grotendeels afkomstig uit het overschot dat naar verwachting ontstaat op het Wmo-budget 2008. Het SCP heeft voorlopige berekeningen bekend gemaakt waaruit blijkt dat gemeenten in 2008 € 257 miljoen van het budget voor huishoudelijke hulp niet hebben uitgegeven. De € 127 miljoen voor de compensatie van de Pakketmaatregel AWBZ worden uit het macrobudget voor de huishoudelijke hulp gehaald en in het Gemeentefonds gestort.

Grote verschillen

Een complicatie is dat de verschillen tussen gemeenten groot zijn. Maar liefst 20% van alle gemeenten, de zogenaamde nadeelgemeenten, kwam in 2008 niet uit met het budget voor huishoudelijke hulp en moest er uit eigen middelen geld op toeleggen. Aan de andere kant staan gemeenten die de eerste 2 jaar van de Wmo veel reserves hebben opgebouwd. Om deze situatie enigszins recht te zetten is afgesproken dat een deel van de € 127 miljoen die voor de pakketmaatregel beschikbaar komt, gebruikt wordt om de nadeelgemeenten gedurende twee jaar te compenseren. Het overige deel komt beschikbaar voor alle gemeenten. De verwachting is dat de onderlinge verschillen tussen de gemeenten in de toekomst zullen afvlakken doordat de tarieven voor huishoudelijke hulp steeds meer naar elkaar toe zullen groeien.

Definitieve berekeningen

In het najaar van 2008 komt het SCP met de definitieve berekeningen. Dit zogenaamde najaarsadvies kan nogal afwijken van het voorjaarsadvies. Vorig jaar bleek in het definitieve advies dat gemeenten in 2007 € 80 miljoen meer hadden uitgegeven aan huishoudelijke hulp dan in het voorjaarsadvies door het SCP was berekend. Staatssecretaris Bussemaker is niet bereid in het najaar met extra geld over de brug te komen, mocht dan blijken dat gemeenten minder over hielden in 2008 dan nu voorspeld. In eerste instantie wilde de staatssecretaris voor het jaar 2009 € 20 miljoen beschikbaar stellen voor de invoeringskosten van de pakketmaatregel. Onder zware druk van de VNG is dat bedrag met € 9 miljoen verhoogd.

Bovenstaand artikel ik afkomstig uit Zorgmarkt en is naar mijn mening enigszins verwarrend. De extra € 130 miljoen die richting de gemeenten gaat voor het compenseren van zorg die weggevallen is vanuit de AWBZ, gaat natuurlijk over het bieden van extra begeleiding en niet over huishoudelijke hulp. De verwarring start hier "Een deel van de AWBZ-klanten die hun zorg in rook zien opgaan, kan bij de gemeente terecht voor huishoudelijke hulp."
Als AWBZ cliënten hun begeleiding in rook zien opgaan, dan kunnen ze voor alternatieven in die begeleiding terecht bij de gemeente. De huishoudelijke hulp staat daar los van. De functie begeleiding is fors beperkt afgelopen jaar en gemeenten behoren de rol van het bieden van de functie begeleiding nu over te nemen.
Wat wel interessant is om uit dit artikel te distilleren, is dat het geld dat binnen de WMO overblijft -afkomstig uit besparingen van huishoudelijke hulp- nu aangewend moet gaan worden voor begeleiding. De gemeenten dachten dus een mooie spaarpot te genereren door huishoudelijke hulp goedkoop aan te besteden binnen de WMO, maar dat geld moet weer via een herverdeling aangewend worden voor begeleiding. Als je die lijn doortrekt kun je je afvragen of het enthousiasme waarmee gemeenten tot op heden getracht hebben om kostenbesparend te werken inzake de huishoudelijke hulp, niet zal temperen. Als je als gemeente je besparingen weer terug moet storten en die via een andere weg weer binnenkrijgt om uit te gaan geven aan begeleiding aan burgers, hoe gemotiveerd ben je dan nog om besparingen na te streven? Ik ben benieuwd.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

10 april 2009

Philadelphia stevent af op interventie

We waren er al uit dat het management van Philadelphia het op zijn zachtst gezegd iets beter had kunnen doen. Mijn vermoeden is dat de organisatie afstevent op interventie vanuit de overheid.
De herstructurering van Philadelphia moet gepaard gaan met een sociaal plan, maar dit is door de vakbond afgewezen. De vakbond vindt namelijk dat een van de resterende bestuurders, oud minister Brinkman op moet stappen en dat er een aantal wezenlijke veranderingen moeten worden doorgevoerd in het sociale plan. Brinkman gaat echter niet en wil het plan ook zonder goedkeuring van de FNV doordrukken.
Wat zijn de problemen? De Raad van Bestuur weigert inzage te geven in de vertrekregelingen van haar bestuursleden. Zoals bekend zijn er nogal wat mensen opgestapt en heeft dat geld gekost. Die kosten moeten zo lang mogelijk onder tafel blijven vindt de Raad. In 2010 zijn jullie de eersten. Daar is het FNV het echter niet mee eens en wil nu inzage. Waarom? Er staan 300 banen op de tocht en de kosten voor externe interimmers en -naar het vermoeden nu luidt- vertrekregelingen lopen in de tientallen miljoenen. Die staan in schril contrast met de banen die verloren gaan en om die reden is de FNV niet voornemens het sociale plan te ondersteunen.
Ik vermoed dus landelijke interventie. De organisatie zit in een impasse en de FNV heeft terecht een punt. De lobby van Brinkman zal ongetwijfeld succesvol genoeg zijn om zichzelf in het zadel te houden, maar met deze opstelling gaan we richting een tweede Maevita vermoed ik. Philadelphia mag zich beroepen op het feit dat de FNV het in eerste instantie wel eens was met de plannen, maar de hoeveelheid lijken in de kast blijven zich ondertussen opstapelen. Het FNV lijkt om transparantie te vragen en dat is ook wat er moet gebeuren denk ik; met de billen bloot.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

9 april 2009

Slag onder thuiszorgorganisaties gaat door

Het nieuws over lage tarieven en omvallende thuiszorg organisaties is nogal 2008, maar weinig nieuws wil niet zeggen dat er niets gebeurd. Healthy Care is niet meer. Met 180 medewerkers, 700 cliënten en een omzet van 2,5 miljoen euro toch geen kleine organisatie te noemen. Zij wordt overgenomen door Pantein Thuiszorg. De oorzaak van het faillissement zou een te lage inschrijving zijn op huishoudelijke hulp en het verkeerd laten onderaannemen van uren. Met andere woorden; Healthy Care heeft aangegeven voor lage uurtarieven te kunnen leveren, maar de onderaannemers waren het daar niet mee eens en zaten op hun beurt te hoog met hun tarieven. Dan maak je verlies en dan val je om.
Het valt mij op dat dit soort zaken het nieuws nog wel enigszins halen, maar niet meer zo geregeld als enige tijd terug. Zou er dan toch een zekere berusting gekomen zijn in het feit dat deze verschuivingen met regelmaat plaatsvinden? Ik vraag me vooral af waar het uiteindelijk naar toe gaat. Stel dat een aanbieder te duur is, omvalt en dat die cliënten terecht komen bij een aanbieder die het wel redt. Dan kan er bij de volgende aanbestedingsronde wel weer wat af zou er gedacht kunnen worden bij die nieuwe aanbieder. Toch? Gaan we niet met dit systeem naar een voortdurende vorm van verschraling van kwaliteit en moeten er geen minimum tarieven gesteld worden voor deze dienstverlening?
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

8 april 2009

Ondernemerschap in de praktijk; 9

Het is een zeer interessante tijd voor mij. Een drukke tijd. Een maand of drie geleden ben ik samen met mijn -inmiddels- compagnon gestart aan een nieuw initiatief, dat inmiddels behoorlijk op de kaart staat. Als je me een jaar geleden vroeg wat ik zou willen doen als ondernemer, dan zou het niet het oprichten van een BV constructie met holdings zijn, ik zou liefst geen personeel aannemen en ik zou me het liefst niet in de commerciële markt willen begeven. Zoals het echter met veel zaken gaat, rol je erin en al deze zaken zijn nu een feit. Het is enorm uitdagend.
In de samenwerking met een partner, moet je keuzes maken. Zoals ik al eerder beschreef is het aantrekken van een goede compagnon sinecure. Hoe kleed je echter de organisatie in als je zeker bent van een gezonde samenwerking?
We hebben een accountant en een notaris met ervaring in het ondernemingsrecht op de zaak gezet. Die kwamen met een eenduidig antwoord. De eenmanszaken van zowel mij als mijn compagnon moesten worden opgeheven en er moesten BV's voor in de plaats komen. Een eenmans BV, ook wel persoonlijk houdstervennootschap of holding geheten. Wij krijgen zelf 100% zeggenschap over onze eigen BV en richten daaronder een derde BV op, die de naam draagt van ons initiatief. De eenmans BV's hebben dus een 50% belang in de werkmaatschappij; de BV die het gezicht is waarmee we naar buiten treden. Mijn eigen activiteiten, zoals de thuiszorg die ik verleen, het initiatief ZZP-er in de zorg, dit blog en bijvoorbeeld mijn boek over ondernemen in de zorg, blijven binnen mijn eigen BV. Ik hou dus de vrijheid om mijn eigen activiteiten te ontplooien.
Waarom die BV's? We moeten investeringen doen en personeel aannemen. Dat is eigenlijk het hele punt. Het liefst werk ik met ZZP-ers en voorkom ik werkgeversrisico's, maar helaas is die beroepsgroep die wij aan het werk willen helpen niet als ZZP-er werkzaam. We zijn dus geforceerd om ze in dienst te nemen. Daarnaast moeten we investeren in zaken zoals ambulances, cursussen en andere geldverslindende zaken. We lopen dus privé teveel risico als we aan de gang blijven met de eenmanszaak. Fiscaal aantrekkelijk is het overigens allemaal niet. Althans, op het moment niet. De eenmanszaak kent meer financiële voordelen dan de BV in mijn geval, aangezien de inkomsten niet zo hoog zijn. Maar het risico van de mogelijke financiële strop is groter dan die paar duizend euro in het voordeel van de eenmanszaak. Dus dan knik je zuchtend ja en teken je voor een eigen BV.
Toch zijn het zeer uitdagende tijden. Afgelopen week zat ik op 1 dag aan tafel met de accountant, de notaris en een bankier. De hoeveelheid informatie en tactisch inzicht dat je dan opdoet is fantastisch. Met betrekking tot de eenmanszaak had ik de zaken toch wel redelijk op een rijtje voor mijzelf, maar zo'n serieuze constructie als deze is voor mij weer compleet nieuw. Daarin speelt dan de nieuwe samenwerking met mijn compagnon door en de operationele problemen (rooster vullen) van de huidige opdrachten. Spannend en vermoeiend, maar ik zou het voor geen goud willen missen.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

7 april 2009

Tussenstand ZZP convenant

Kwaliteitseisen aan de zorglevering moeten voor alle zorgaanbieders gelijk zijn: zowel voor zorgorganisaties als voor bemiddelingsbureaus en ZZP-ers. Het kwaliteitskader Huishoudelijke Hulp heeft alleen zin als dit geldt voor alle aanbieders. ActiZ pleit voor duidelijkheid van het ministerie van VWS over het gelijke speelveld tussen alle partijen.

Dat stelt ActiZ in antwoord op de aantijging van staatssecretaris Bussemaker dat ActiZ nieuwe voorwaarden stelt aan de ondertekening van het Kwaliteitskader huishoudelijke hulp. ActiZ stelt echter geen nieuwe voorwaarden, maar herhaalt zijn vraag om duidelijkheid. ActiZ had eerder de ondertekening van het kwaliteitskader Huishoudelijke Hulp verbonden aan het ontstaan van een gelijk speelveld tussen alle aanbieders van huishoudelijke hulp. De gelijkheid kwam namelijk in het gedrang door het zogenaamde ZZP-convenant. Daarin kregen bemiddelingsbureaus dezelfde rechten als zorgaanbieders, maar hoefden zij niet aan dezelfde kwaliteitseisen te voldoen. De rechter heeft dit convenant strijdig met de AWBZ, de Kwaliteitswet en de WTZi verklaard. Met de uitspraak in het kort geding is echter het probleem van het gelijke speelveld niet opgelost. Dit hangt af van nadere regelgeving van het Ministerie van VWS.

Inzet ZZP-ers

Naast de WMO zijn ZZP-ers ook actief in de kraamzorg en AWBZ-zorg. ActiZ wil graag de discussie voeren over de positie van ZZP-ers en de kwaliteitseisen op al deze terreinen. Het is tot nu toe niet duidelijk hoe het Ministerie van VWS denkt om te gaan met het ongelijke speelveld tussen zorgorganisaties, bemiddelingsbureaus en ZZP-ers. Wie is verantwoordelijk voor de kwaliteit van zorg en welke eisen worden daar aangesteld? ActiZ is van mening dat aan alle aanbieders van zorg, dus ook ZZP-ers, dezelfde eisen moeten worden gesteld. Dat is in het belang van de cliënt en voorkomt valse concurrentie.

Kwaliteitseisen

Om die reden heeft ActiZ (vooralsnog) de ondertekening van het kwaliteitskader hulp bij het huishouden afgewezen. ActiZ vindt het een goede zaak als ook ZZP-ers aan de slag kunnen in de zorg. Maar zij moeten dan wel aan dezelfde kwaliteitseisen voldoen als zorgorganisaties en verantwoording afleggen over de kwaliteit van zorg. Als deze eisen en voorwaarden niet of niet volledig voor ZZP’ers gelden, dan dienen deze, volgens ActiZ, evenmin te gelden voor zorgorganisaties.

ActiZ roept de Tweede Kamer en staatsecretaris Bussemaker op om met structurele oplossingen te komen die recht doen aan de belangen van cliënten, ZZP-ers en zorgorganisaties.

Bovenstaande is een persbericht van Actiz en vat het probleem van veel ZZP-ers in de zorg samen; wat eist het ministerie van VWS van ons ten aanzien van kwaliteit van zorg? Deze kwestie is voor de zelfstandigen van groot belang, want de AWBZ thuiszorgmarkt zit op dit moment potdicht voor ons. Het interessante aan deze kwestie is wat er uit rolt straks. Minder regelgeving voor AWBZ erkende instellingen, zodat ZZP-ers mee kunnen doen? Uitsluiting vanAWBZ zorg voor ZZP-ers? Een aparte positie voor ZZP-ers? Ik wacht met spanning af.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.

6 april 2009

Actiz; bijbetalen voor AWBZ zorg

In de categorie 'hoe gaan we om met de niet te betalen AWBZ kosten', begint ook Actiz zichzelf te positioneren. Ik heb het wel eens eerder gehad over mijn gedachten over de toekomst van de zorg in het algemeen en daar moet ik onmiddellijk weer aan denken als ik dit soort plannen lees.
Actiz vindt dat de AWBZ zorg voldoende beknibbeld is de laatste jaren. Er is € 700 miljoen bezuinigd over de afgelopen jaren, waarbij de thuiszorg met name fors geleden heeft; € 565 miljoen achteruit. Alle kostenbesparingen leiden met name tot verschraling aldus Actiz en bezuinigen werkt niet. Lasten verdelen werkt wel vinden ze. Via een soort van AWBZ verzekering kan iedereen zich vergewissen van basiszorg en als er voor luxe geopteerd moet worden dan kunnen er aanvullende verzekeringen afgesloten worden.
Klinkt bekend. De zorgverzekeringen zoals we die nu kennen zitten met name op de Cure kant (het oplossen van kortdurende ziekte) werken exact hetzelfde. Actiz pleit voor dezelfde constructie aan de Care kant. Het geval is echter dat we met zijn allen al een pot met geld neerleggen voor de AWBZ. Ik ga er dus gemakshalve vanuit dat Actiz bedoelt dat we die pot moeten gebruiken voor de basis en dat je ook je recht houdt op die zorg. Daar bovenop echter moet een verzekering komen voor aanvullende zaken, waarbij je dus teruggaat naar een klassensysteem, waarbij de rijken zichzelf meer kunnen veroorloven dan de minder bedeelden. Tja. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben het voor de verandering met Actiz eens. We ontkomen er niet aan om meer te gaan betalen voor ons zorgsysteem. Daar zijn enorm veel variaties op mogelijk en Actiz presenteert er hier een. De overheid lanceerde recentelijk een ander.
Ik vermoed dat we er niet aan ontkomen om een bepaalde vorm van aanvullende vergoeding voor zorg op te zetten. Voordat dat echter vorm gegeven kan worden is er een drempel die eerst genomen moet worden; de burger moet het gevoel hebben dat zijn geld goed terecht komt, voordat je aan kunt komen met extra kosten. En dat wordt misschien wel de grootste uitdaging van allemaal; AWBZ geld efficiënt besteden.
Ik ben als ondernemer werkzaam in de zorg via mijn bedrijf Lexcellence Care en ben op zoek naar collega ondernemers die zich bij mij willen aansluiten. Wil jij ook ondernemen in de zorg? Start met het lezen van mijn boek.